Geçmişte doğum günleri benim için sadece yaş almak demekti.
Şimdi ise daha çok içimde kimlerin yaşadığını,kimlerin doğduğunu,kimlerin öldüğünü fark ettiğim duraklar gibi.
Hayat bana şunu öğretti: İnsan en çok dışarıda değil, kendi içinde kayboluyor. Bugüne kadar bir çok insanla karşılaştım.Kimi çok güçlü görünüyordu ama geceleri sessizce kırılıyordu.
Kimi herkes tarafından alkışlanıyordu, ama aynaya baktığında kendini sevmiyordu. Kimi herkese yetişiyor, ama kendine hiç dokunamıyordu. Ben de galiba bütün bu yıllar boyunca önce kendime, sonra karşılaştığım insanlara aynı gerçeği söylemeye çalıştım;
‘’Kendini unutma çünkü dışarısı yok. Sadece içimizde olanı anlamaya yaşam diyoruz’’

Güzellik dediğimiz de yeni biri olmaya değil, sadece özüne geri dönmeye ihtiyaç duyduğumuz şey olsa gerek...
Benim de yorulduğum zamanlar oldu.
Kırıldığım, inandığım şeyleri sorguladığım, kabuğuma çekildiğim, kaybolduğum ve yaşadığım nice anlar ve durumlar…Ne olursa olsun şunu hiç kaybetmedim; İnsana olan inancımı…

Bir insanın hayatına gerçekten dokunabilmenin, bir cümle ile bile birinin yükünü hafifletebilmenin, bir kalbe “yalnız değilsin” hissi bırakabilmenin yaşamdaki en gerçek şey olduğuna inandım.

Bugün yeni yaşıma girerken de her yaşımda olduğu gibi kutlanacak bir şey değil de bir anımsatıcı gibi görüyorum. Geçen yıllar ruhuma, bedenime çizikler atarken sadece daha da gerçek yaşamak istiyorum. Daha da çok hissetmek, daha da çok sevmek, sevdiklerimle daha da çok zaman geçirmek, huzura daha da çok sarılmak, kedimi daha da çok koklamak ve hâlâ mümkünse insanların birbirine iyi gelebileceğine inanmaya devam etmek…

İyi ki varsınız. Bir yerde yollarımız kesiştiyse, eminim birbirimize bir şeyler verebilmiş, yaşamlarımızda küçük de olsa bir ışık yakabilmişizdir…

Son nefese kaç var bilmiyorum ama her nefeste yaşamı hissetmeye, yaratmaya, paylaşmaya, kucaklaşmaya, bütünün güzelliğine dokunmaya devam etmekten vazgeçmeyeceğim.

Bu yaşıma kadar her ne zaman ve ne şekilde olursa olsun yaşamıma girmiş, bir biçimde eşlik etmiş her can için şükrediyorum.Çok teşekkürler…İyi ki varım,İyi ki varız…Sağlıkla,huzurla,sevgiyle…

Takvimler bayramın geldiğini gösteriyor ,
Ruhumuz bayramlık giyemiyor artık,sadece huzurun peşinde koşarak,
Bu kötü günlerin geçmesini bekliyor...

Biz zaten çok geride bıraktık o saf sevinçleri ,
Ama görmek isterdik sokakta çocukları giyinmiş temiz pak halini,
Gitmek isterdik yaşlılara , çünkü biliyoruz gözleri kapılarda...
Bir lokma tatlı yerken sevdiklerimizle yâd etmeyi isterdik , o güzel günleri ...
Neyse ;
Görüşmesekte sevdiklerimizle el ele yüz yüze,
Gönül gönüle kutlarız artık ,
Bayramı adında değil tadında yaşayacağımız nice güzel zamanlarımız olsun,güzellikler hayatımızdan hiç eksik olmasın,iyi bayramlar…

Biz kadınlar olarak ;
Her şey çok iyi ya da her şey çok güzel demeyi o kadar çok özledik ki bu dönemde …
Ama bu kadar mücadelenin içerisinde yaşadığımız şeyler iyiyim kelimesinin içerisine sığmıyor….Öldürülen ,zorbalığa uğrayan halen ikinci sınıf insan muamelesi gören kadınlar…
Eminim siz de benim gibi hissediyorsunuzdur, gün oluyor içimde garip bir güç uyanıyor sanki önümde duran tüm engelleri aşabilirmişim gibi hissediyorum , gün oluyor sonra yine sessizlik geliyor …
Sanki içimizde yıllardır susturulmuş bir kız çocuğu var,hep sus abartma güçlü ol ,namuslu ol,terbiyeli ol denilen bir çocuk…
İşte o çocuk artık sessiz olmamalı,artık neden ben diye sormamalı ve o çocuk yavaş yavaş ayağa kalkmayı bilmeli…
Bir kadın olduğunun farkına varmalı,güçlü, inançlı, kararlı, çalışkan, mücadeleci bir kadın, kendi hikayesini yazan ve başkasının kurallarıyla yaşamayan……
Tüm güçlü ve emekçi kadınların demiyorum,çünkü bu kadar yükün altından kalkabilen her kadın zaten güçlüdür ve emekçidir,günümüz kutlu olsun….#8martdünyakadınlargünü#emekçikadınlar

Kaybetmemek ve korku üzerine kurulu bir düzene uyması için yetiştirilen çocuklardık biz. Kaybetmemek için çırpınıp duruyoruz..Zamanı kaybetmemek,sevdiklerimizi kaybetmemek… Bundandır konuşmak isterken susmamız, kendimizi eksilte eksilte fazlasını vermemiz... İyi çocuk olmak olur derdimiz, kimse bırakmasın, terk etmesin bizi... Sanırız ki biz verdikçe, daha çok sevecek, daha çok anlayacaklar bizi... Bazen gördüğümüz halde görmemezilikten geliriz birçok şeyi. Sanırlar ki, kandırıldık, uyuduk, fark etmedik.
Ama öğrendik ki ,gerçekten bizim olan hiçbir şey bizi bırakmaz. Yeter ki biz kendimizi terk etmeyelim, ne pahasına olursa olsun...
Yine gezdik, aradık, sorduk, öğrendik, öğrettik,
gördük ve döndük…Bir kongrenin ardından🤍….#ımcas#paris#dermatologist

Yeni bir yılı bekliyoruz dört gözle..
2025’in son saatleri bunlar...
Yeni bir yılı karşılarken, insan ister istemez,
geçmiş yıla dönüp bakıyor...
ve galiba hayatında bir fark görmek istiyor.
Bir şeylerin iyiye doğru gittiğini...
Görmek istediğimiz değişimler belki de...
Aslında hayatımız ne kadar monoton ve tekdüze gibi görünse de,
Geriye baktığımızda bir çok şeyin değiştiğini görüyoruz.
En iyisi hayata teslim olmak,
ve uzun vadeli planlar yapmak yerine,
“bakarız” demeyi öğrenmek galiba..
Bir çoğumuz belki ailelerimizden, sevdiklerimizden uzağız,
Belki yeterince paramız yok, birilerine kırgınız, kızgınız.
Belki de çok mutluyuz ..Yeni yılda da güzel günler, kötü günler olacak;
Onlar da gelecek ve gidecek...
Tüm bunları yaşayabildiğimiz için yaşamı kutlayalım.
Eğer biz istersek, yeni yılın her gününü kutlamak için
bir sebep yaratırız.
Büyük ya da küçük...
Yani yaşıyorsak eğer,hayata dair en anlamlı cümleleri söyleme şansımız hep var..Geri dönmeden,düşünmeden yeniden başlama şansı..Yeniden yeni şeyler yaşayabilme..Ne olursa olsun,yeniden,usanmadan,unutmadan,usanmadan…Sizi seven,sevdiklerinizle hep bir arada olma şansı her zaman var..Yaşıyorsak eğer,seviyorsak eğer,anlıyorsak eğer,inanıyorsak eğer…
Hayata dair,Hayata rağmen…
Yeni yıl ihtiyaç duyduğunuz her şeye kavuşacağınız bir yıl olsun,ruhunuzdan huzur,bedeninizden sağlık,cebinizden bereket,kalbinizden sevgi eksik olmasın🙏#2026#yeniyil

Sevgiyle yaptığımız tüm küçük şeyler değerlidir.
Ne yaptığımız değil, yaparken ne kadar sevgiyle yaptığımız önemlidir.
Ne verdiğimiz değil, verirken ne kadar sevgiyle verdiğimiz önemlidir ve
hayat içinde hiçbir şey küçük değildir…Hayatın rengini sizin bakışınız belirler..Mesela ;
Ben Beyaza inanıyorum.
Gülmenin şifa verdiğine inanıyorum.
Her şey ters gider gibi görünürken,
güçlü olmaya inanıyorum.
Mutlu kadınların yüreklerinin hep sevgi dolu olduğuna inanıyorum.
Yarının başka bir gün olduğuna inanıyorum ve en güzeli de mucizelere değil,
hak ettiğim şeylerin bir gün bana bahşedileceğine inanıyorum..Ve inandığım şeyler için mücadele etmekten asla vazgeçmiyorum…Yazdım yine bir şeyler…Hayata dair, güzelliğe dair ,sevgiye dair….Okumanız dileğiyle…

Hayat öyle bir hal aldı ki,sanki sürekli bir saklambaç oyunu…
Başkalarından saklandığımız kadar,kendi kendimize de oynar olduk bu oyunu….
Aslında ruhların birbirine dokunduğu karşılaşma anlarıdır insanın kendisini bulduran…Dostluk bulunmaya izin vermek,bulmayı arzu etmektir…..
Umarım düzenlediğimiz bu kongrede,öğrenmek adına,gelişmek adına,muhabbet adına ,dostluk adına herkes aradığını bulmuştur…Emek veren,deneyimlerini bizimle paylaşan,varlığıyla varlığımızı onurlandıran dostlarımıza ve bizi dinleyip bize katlanan,yüreğiyle yüreğimize dokunan tüm katılımcı doktorlarımıza büyük bir teşekkür,iyi ki geldiniz,iyi ki varsınız..
Bir kongrenin ardından….@temeldenpratige @ddabdermatologist @melisgonulal_ #dermatologist#temeldenpratiğedermatoloji

Herkes,herkes kadar çırpınıyor yaşamın içerisinde,bir çok şeyin sahibi değiliz aslında…Mesela oturduğumuz ev belki,ya da içinde bulunduğumuz bedenin…
Lüks düşkünlüğümüz yok ama konforu severiz..
Yalnızlığımızla barıştığımızda zor gelir başkalarına katlanmak tam da bu dönemdeki gibi…Ruhumuzda saklarız bütün yolculuklarımızı,akıl oyunlarımızı hayallerimizi,
cehaletlerimizi…Kimseye göstermek istemeyiz..
Köşelerimiz serttir belki evet ama bazen kendimiz bile dönemeyiz..Küfür de ederiz yeri gelirse ,dua da,yüreğimizdekini gizleyemeyiz…Kadınız demeyiz alışmışız tek başımıza ayakta durmaya,her işi kendimiz yapmaya,sızlansak da..Hayattan öğrenmemiz gereken çok şey var diye hızlı yaşıyor olabiliriz…Hayat denen bu kurgunun oyuncularından birisiyiz..İnsan olarak tek meziyetimiz sevmek,bunun için yaşadığımızın bilincindeyiz..Hiç bitmeyecek bir tekamül sürecinin öğrencileriyiz..

Yine çalıştık,yine gittik bir yerlere kendimizi aramaya gezmeye,öğrenmeye…Bir yaz daha bitti…Tadıyla tuzuyla….
#dermatologist#yazbiterken#prague

Yeni bir yaşa daha merhaba derken hayata olgun bir kadın olarak bakmakta çok güzel…
Belim artık bir çay bardağı inceliğinde değil belki ama, incecik zevklerim oluştu dünden bugüne.
Güzel bir kitap,kahve ,manzara hayatımın en keyifli anlarını sunuyor bir süredir.
Eski kilomda değilim tamam ama tüm fazlalıkları da attım hayatımdan.
Okuma gözlüğümü henüz boynumda taşımamakta inat etsem de,
sürekli çantamda artık.
Öyle yüksek sesle müzik dinlemek,bağırtılı çağırtılı kalabalık yerler eskisi kadar ilgimi çekmiyor.
Hafif bir müziğin eşlik ettiği sakin bir ortamdaki sohbetlerin tadı hiçbir şeyde yok.
Öyle, çok insan tanıma hevesim de kalmadı.
Samimi birkaç dost yetiyor da artıyor bile.
Yolunda gitmeyen işlere,açılmayan kapılara eskisi kadar direnç göstermiyorum.
Çünkü artık biliyorum ki kendimi paralasam da kaderin kendine ait bir öğretme biçimi var.
Her ne yaşıyorsam bir benzerini hemen herkesin yaşadığını biliyorum artık.
Bu yüzden yaşadıklarımı dramatize edip çok abartmadan ve kendime acımadan kabule geçiyorum.
Bu zamanlarımı kendi içime dönmek ve kendimi daha iyi tanımak için kullanıyorum.
Biliyorum ki kaybı ancak böyle kazanca çevirebilirim.
Biliyorum ki geçecek…bundan öncekiler gibi…
Herşey geçer…
Şikayeti çoktan bıraktım.
Sürekli çözüme odaklanıyorum ki enerjim doğru yere kanalize olsun.
Huzurum ve mutluluğum,haklı olmamdan çok daha önemli artık.
Kin ve intikam duygularımı çoktan hayatımdan çıkardım. İster” kader” deyin ister “ilâhi Adalet” adı önemli değil,ama sistem olması gerekeni bir şekilde yerine getiriyor nasılsa.
Bana iyi gelen insanlarla görüşüyorum.
Hayallerimi, umutlarımı desteklemeyen ve şikayet odaklı insanlara yer yok artık hayatımda.
Listemin en tepesinde “sağlık”var artık.
Kalanların hepsine çizik attım.
Hızla akıp giden zamanın bana kattıklarını kabul ediyorum,Çünkü onun ortaya çıkardığı bu kadını seviyor ve zamanla kime dönüşeceğini merak ediyorum.
Daha yaşlı belki ama daha farkında ve duyarlı.
O yüzden çok daha güzel…
Hayatımın içinde olan,varlığımı varlığıyla onurlandıran herkese çok teşekkürler,iyi ki varız ve olabildiğimiz kadar olalım inşallah🙏🙏🙏